het leven niet langer persoonlijk nemen

IMG 4166

Wanneer je alles om je heen ervaart als het leven dat voortdurend in gesprek is met zichzelf kun je niets, maar dan ook niets meer persoonlijk nemen. Conflicten met mensen lossen op. Niet zo zeer in de buitenwereld maar wel in je binnenwereld. Onenigheid blijft niet langer aan je vastkleven en verwordt tot een richting aanwijzer welke kant op te bewegen en met wie wel of met wie niet in een relatie te zijn.

Als iemand bijvoorbeeld laat weten dat hij of zij jou niet aardig vindt of je behandeld op een manier die niet strookt met jouw waarheid en je komt niet tot elkaar of tot een oplossing, dan is dat het leven wat jou laat weten dat je een andere richting te gaan hebt dan in het gezelschap te zijn van deze persoon. De tot dan toe samen bewandelde weg sluit niet langer op elkaar aan.

Soms is een ogenschijnlijk conflict nodig om dit duidelijk te maken. Het conflict wordt dan door de ander als conflict ervaren en niet door jou omdat je niet langer gehinderd bent door allerlei interpretaties van je mind. Je reageert op het feit dat de ander iets anders wilt dan jij. Anders dan wat overeenkomt met wat door jou heen geleefd wil worden en je blijft trouw aan jezelf. Niets persoonlijks dus. En in plaats van krampachtig vast te houden aan wat geweest is of de ander van alles te verwijten, volg je wat waar is voor jou. Je bent immers trouw aan het leven. Dit in het vertrouwen dat wat dan ook de uitkomst is van het volgen van jouw waarheid, dat is dan wat jullie beiden dient. Het leven is namelijk een goed sluitende puzzel als we onze waarheid volgen en leven. En dus wat goed en waar is voor jou, is ook goed en waar voor de ander. Ook al heeft het niet de voorkeur van jou of de ander. Aangezien niemand van ons het grote plaatje kent, kunnen we ook niet overzien waar bepaalde beslissingen toe leiden. We kunnen alleen vertrouwen op dat wat waar is voor ons, dat dat is wat geleefd wil worden en dat dat uiteindelijk leidt tot het hoogste goed van alle betrokkenen. Ook al lijkt het daar niet op in het moment of kunnen we dat nog niet zien.

Dit wil trouwens niet zeggen dat je geen feedback of kritiek van de ander overweegt en je stug vasthoudt aan jouw waarheid. Dat is iets heel anders. Dat is je afsluiten voor nieuwe inzichten en de bereidheid om te leren in plaats van open te staan voor waarheid vanuit een open mind en hart. Het wil zeggen dat je overweegt wat de ander zegt en onderzoekt of er waarheid in zit. Je bent immers trouw aan waarheid omdat dat is waar je mee resoneert. Die waarheid kan wel eens uit een hoek komen waarvan je het niet verwacht. Bovendien heb je geen voorkeur voor waar de waarheid vandaan komt. Je bent niet gehecht aan persoonlijke meningen en ideeën. Daar ben je niet langer mee geïdentificeerd en je hebt er ook geen weerstand tegen. Je bent er vrij van want alles is het leven en het leven ben jijzelf. Indien je waarheid vindt in wat de ander zegt dan merk je dat daar een waardering voor is. Op absoluut niveau, ben jij het zelf die het tegen jezelf zegt door de ander heen. Het is onze natuur om dit ook aan de ander terug te willen geven door bijvoorbeeld te zeggen: “Tjonge, dank je wel. Zo had ik er nog niet naar gekeken.”

Kun je de waarheid niet vinden in wat de ander doet of zegt dan is dat ook goed en blijf je dus bij jezelf. Jelaat de ander vrij om te vinden, te denken en te geloven wat hij of zij wil.

- Angelique Romeijn

© angelique romeijn