realiteit

Verlichting of ontwaken in de realiteit, is niet iets verhevens of bovennatuurlijks want het is niets anders dan terugkeren naar het leven zoals het. Dat wat je altijd al was en nog altijd bent, maar wat zich vanaf je prille jeugd is gaan identificeren met je lichaam, je emoties en het denken. Dat wat zich is gaan aanpassen aan wat van je verwacht werd en wat wenselijk was in je omgeving. Geen wonder dat we ons niet meer kunnen herinneren wat het is om werkelijk vrij te zijn. Onze natuurlijke staat te leven.


IMG_3695

“Onze ware natuur, is bij de meeste mensen geïdentificeerd met het lichaam en de verhalen in het hoofd. Vraag je af wie je bent in dit moment, als alle verhalen over verleden en toekomst wegvallen."


DE NATUURLIJKE STAAT VAN LEVEN VOELT GOED OMDAT HET NATUURLIJK IS

De natuurlijke staat van leven voelt heel goed omdat het zo natuurlijk is. Zelfs in momenten van pijn en verdriet. Je bent namelijk vrij van alle ideeën en complicaties die zeggen dat het leven anders zou moeten zijn dan dat het in werkelijkheid is.  Het is je waarschijnlijk al lang opgevallen dat het leven zich maar weinig aantrekt van wat jij vindt dat anders zou moeten zijn. Echter, door hier aan vast te houden ben je steeds in botsing met jezelf en/of je omgeving waardoor je stress of een andere vorm van conflict creëert. Misschien zelfs bij tijden het leven zat bent en je jezelf afvraagt: Is dit het nu?

De ware natuur van het leven is stilte en levendigheid; een leegte van een briljante kwaliteit. Het is de leegte die alles is. Wanneer deze intelligentie ontwaakt uit identificatie met het denken, ervaar je heel okay te zijn met het leven zoals het is en kom je tot vrede met de wereld om je heen. Ook al is deze verre van wat je persoonlijke voorkeur heeft. Ook is hoe je je voelt, niet langer afhankelijk van wat de buitenwereld doet of niet doet en is wie je bent of wat je tot uitdrukking brengt in het leven, vrij van goedkeuring en waardering van anderen. Verwar het niet met onverschilligheid of dat je niet meer betrokken zou zijn. Het is eerder het tegenovergestelde. 


VRIJ VAN DWANGMATIG DENKEN 

Ontwaken in de realiteit gaat gepaard met de afbraak van je onware identiteit. Identificatie met het chaotische en dwangmatige denken wat een idee van een zelf vormt en wat veelal niet erg functioneel is. Eindeloze ‘gedachtenloops’ waarvan we over het algemeen niet vrolijker worden als we ons er door mee laten sleuren. Veel van onze gedachten hadden we gisteren ook al. En de dag daarvoor. Ze leiden nergens toe en hebben nauwelijks iets met de realiteit te maken. Een soort bezigheidstherapie dus. Als een hond die z’n staart achterna rent. Dat we ons er niet beter door voelen, is ook een signaal dat we niet in de realiteit aanwezig zijn. Die twee gaan samen. 

Het is vrij zijn van het klakkeloos geloven en voor waarheid nemen van het geklets in je hoofd met al z’n ideeën, meningen en oordelen over jezelf en het leven om je heen omdat er niet langer een iemand is, om het te geloven. Wat je door de jaren heen over jezelf en het leven bent gaan geloven door wat je is verteld door opvoeders en door de ‘input’ van de rest van de maatschappij; onderwijs, religie, overheid, media, etc. Hierdoor is een beleving van een ik ontstaan. Een centrum in een lichaam en een buitenwereld. Je bent je gaan identificeren met je lichaam en je gedachten. Eigenlijk heb je geen enkele originele gedachte van jezelf. Wel beperkt dit chaotische denken je enorm om het leven voluit te leven en het mysterie en de vrijheid ervan te ervaren. 

Het houdt de magische realiteit voor de meeste mensen verborgen, door overal wat van te vinden. Het is de ‘voice-over’ in je hoofd. Ook grijpt het steeds weer terug naar het verleden of rent het vooruit naar de toekomst en spint het verhalen die niets te maken hebben met de realiteit van het huidige moment. Zo probeert het pijn te vermijden of genot te verkrijgen. Het zijn verhalen die slechts gebaseerd zijn op interpretaties uit het verleden. Deze vormen een filter die je vervolgens over het heden heen plakt waardoor het huidige moment vervormt wordt. Je bent dan dus niet afgestemd op de realiteit van het heden en op wat daar van je gevraagd wordt, maar handelt vanuit de ervaring van het verleden. Geen wonder dat situaties dan scheef gaan of dat er frictie of conflict ontstaat tussen mensen. Gevangen in deze illusie zijn mensen dus niet vrij om de werkelijkheid te ervaren zoals die is. De werkelijkheid die alleen in het eeuwige nu te vinden is en ervaren kan worden voorbij het dwangmatige denken. Het enige wat we hebben en wat echt is. Waar het zonder al die verstoorde filtering en gedachten te geloven, altijd goed is. Ongeacht vreugde of verdriet. De waarheid voelt namelijk altijd goed ook al kan deze soms pijnlijk zijn. Dat is het mooie van waarheid leven.

 

EEN VRIENDELIJKE WERKELIJKHEID

Het is ook het oplossen van het onware idee een separaat ikje te zijn. Een ik dat los lijkt te staan van iedereen en al het leven om je heen. Het ik dat altijd meer wil zijn en op zoek is naar het volgende om de tekorten en de leegte die het ervaart op te vullen, maar daar maar niet in slaagt. Althans nooit voor lang. 

Wanneer deze illusie wordt doorzien en afbreekt, ontstaat er een werkelijkheid die veel ruimer en vriendelijker is dan voorheen werd aangenomen. Je komt als het ware opnieuw tot leven en nu kan de vrijheid van het leven zelf, het eeuwige bestaan, je leven vorm geven. Het is die oneindige intelligentie die dan het stuur van je leven overneemt. Het is echt een ontwaken uit een benauwde droom. Dit zorgt voor een heel andere kijk op het leven en kwaliteit van bestaan. Het is ook waar de eenvoud van de dagelijkse dingen in het leven als wonderschoon worden ervaren. Het leven verandert in het mysterie dat het is.

 

VAN DONKER NAAR LIGHT

Verdieping in dit proces is tevens een fundamentele basis van voorbereiding op het fysieke proces van sterven en dood. Een onvermijdelijke gebeurtenis binnen ons menselijk bestaan. Het transformeert deze als van donker naar licht. Dat wil zeggen van het onbegrepene, wat voor veel mensen gepaard gaat met onzekerheid en angst voor het onbekende, naar een zinvolle beleving. Een beleving waarin liefde en vertrouwen in de intelligentie van het leven en dus de realiteit van wat is, centraal staan. Deze intelligentie als realiteit is tevens de bron van wat we zijn. Het is dat wat ons lichaam en onze persoonlijkheid oneindig ver overstijgt. Vanuit dat begrip en die ervaring leven en sterven we in liefde, vrijheid, vrede en verbondenheid. De angst voor leven en dood voorbij. Wetende dat de dood slechts een fysiek verschijnsel en geen ultieme waarheid is. Alles is leven.


ga naar individuele sessies

ga naar introductie avonden

© angelique romeijn